De V.S. in Afghanistan

Obama’s oorlog

Gesprek en discussie o.l.v. Amy Goodman en Anjali Kamat met:

Anand Gopal (Christian Science Monitor’s correspondent in Afghanistan);

Paul Fitzgerald en Elizabeth Gould, journalisten en auteurs van ‘Invisible history: Afghanistan’s untold story’;

Kathleen Foster, filmregisseur van ‘Afghan women: A history of struggle’;

Gilles Dorronsoro, gastacademicus bij Carnegie Endowment for International Peace, voormalig professor politieke wetenschappen aan de Sorbonne en auteur van ‘Revolution unending: Afghanistan, 1979 to the present’.

Bron: Democracy now, 23/02/2009

Last Alliance Standing? NATO after 9/11

John R. Schmidt

(De ingenomen standpunten zijn niet die van Vrede vzw.)

When NATO leaders meet at the Riga summit in late November 2006, they will confront a far different security landscape than the one faced by the founding fathers of the alliance. Those leaders established NATO in 1949 to defend Western Europe against the clear and present danger posed by Soviet military power. The United States, as the most powerful member of the alliance by far, came to dominate the transatlantic relationship, both politically and militarily. Despite some bumps along the road, notable among them French withdrawal from the integrated military structure and the U.S.-Soviet Intermediate-Range Nuclear Forces (INF) treaty controversy, NATO managed to maintain its cohesion and solidarity through the darkest days of the Cold War. Yet, when the Soviet Union unexpectedly collapsed, NATO did not follow its old nemesis into the ash heap of history. The instability generated in central and eastern Europe by the Soviet collapse reminded European allies of the importance of maintaining the transatlantic alliance as a hedge against an uncertain future. The United States, for its part, had no desire to abandon the primary instrument through which it exercised influence in Europe, which remained vital to its long-term security interests.

Lees verder

Wat zegt Vrede vzw over de NAVO?

Vrede vzw

Vrede vzw gelooft niet dat de NAVO een instrument is om tot vrede en stabiliteit te komen in de wereld. De NAVO is een militair orgaan, met vooral militaristische antwoorden op grote veiligheidsuitdagingen. In essentie is de Atlantische Alliantie een bondgenootschap van een beperkt aantal westerse landen dat zich defacto heeft ontwikkeld tot militaire arm van een economisch blok. Een efficiënt veiligheidsbeleid verdient een brede benadering, namelijk een die inwerkt op de grondoorzaken van conflicten die sociaal-economische of ecologisch van aard zijn. Daarbinnen is er voor de NAVO geen plaats.

Lees verder